OŚRODEK TERAPII
UZALEŻNIEŃ
Twoja droga do trzeźwości, zaczyna się w miejscu,
w którym właśnie jesteś.

Benzodiazepiny

Benzodiazepiny to grupa leków o działaniu przeciw lękowym, uspokajającym, nasennym, przeciwdrgawkowym. Naśladują prawdopodobnie działanie naturalnie występujących związków w ośrodkowym układzie nerwowym, tzw. endozepin. Zmniejszają pobudliwość neuronów i hamują przewodzenie impulsów. Daje to działanie uspokajające i nasenne.

Różne benzodiazepiny mają inny czas działania, siłę i profil. Można wyróżnić leki o charakterze nasennym/uspokajającym (flunitrazepam, nitrazepam, estazolam), o silniejszym działaniu przeciwlękowym (medazepam, prazepam, alprazolam) oraz o silniejszym działaniu przeciwdrgawkowym (diazepam, klonazepam).

Benzodiazepiny są bezpieczniejsze od środków uspokajająco-nasennych poprzedniej generacji (np. barbituranów, właściwie wycofanych już w Polsce). Są mniej toksyczne, zażywane jednak zbyt długo mogą wywoływać uzależnienie. W większych dawkach mogą być powodem zatrucia, niebezpieczne dla życia mogą być szczególnie zażyte wraz z alkoholem.

Benzodiazepiny używane są do doraźnego leczenia nasilonego lęku, bezsenności. Łagodzą objawy zespołu abstynencyjnego w alkoholizmie. Stosuje się je w leczeniu zwiększonego napięcia mięśniowego oraz pomocniczo, niektórych typów padaczki.

W przypadku systematycznego i przewlekłego zażywania benzodiazepin następuje wzrost tolerancji i spadek skuteczności oraz może pojawić się silne uzależnienie psychiczne i fizyczne.

Część osób zażywających początkowo zapisane im dawki terapeutyczne benzodiazepin, zaczyna „potrzebować” coraz większych dawek. Początkowo próbują przekonać swojego lekarza do przepisywania zwiększonej dawki, następnie wchodzą w kontakt z kilkoma lekarzami naraz, aby zapewnić sobie dostateczną ilość leku. Częste u tej grupy jest łączenie tabletek z alkoholem.

Coraz powszechniejsze, szczególnie wśród młodzieży, staje się „rozrywkowe” nadużywanie benzodiazepin. Stanowi to rosnący problem. Są one stosowane jako sposób na wzmocnienie działania zakazanych środków, zwłaszcza opiatów, oraz jako środek łagodzący objawy użycia lub odstawienia opiatów, kokainy, amfetaminy i alkoholu. Osoby, którym podawano benzodiazepiny podczas detoksykacji alkoholowej, często uzależniają się od nich i mogą zacząć ich nadużywanie, a w rezultacie – powrócić także do alkoholu. Czasami, wysoka dawka silnej benzodiazepiny używana jest samodzielnie dla osiągnięcia stanu odurzenia.

„Rekreacyjne” użycie leków, jak: clonazepam, diazepam, alprazolam, lorazepam, temazepam, triazolam, flunitrazepam obserwuje się w wielu krajach. Zwykle są zażywane doustnie, w dawkach znacznie wyższych niż terapeutyczne; niektórzy uzależnieni stosują je dożylnie. Tak wysokie dawki powodują oczywiście rozwój tolerancji i uzależnienia.

Odstawianie benzodiazepin u osób uzależnionych może wywoływać szereg niebezpiecznych dla zdrowia i życia objawów abstynencyjnych (lęk, niepokój, drażliwość, zaburzenia łaknienia, bezsenność, wymioty, zaburzenia widzenia, skurcze mięśniowe, napady drgawkowe, zespół majaczeniowy). Dlatego też powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza.

W przypadku przewlekłego stosowania benzodiazepin często występuje tzw. zjawisko odbicia polegające na tym, że po odstawieniu leku objawy, które on zmniejszał, nierzadko wracają ze zdwojoną siłą. Utrudnia to odstawienie benzodiazepin.

Benzodiazepiny mogą wywoływać (w zależności od dawki) szereg objawów niepożądanych, takich jak:

  • senność
  • zaburzenia koordynacji ruchowej
  • ataksja
  • amnezja
  • zaburzenia akomodacji
  • osłabienie siły mięśniowej
  • oczopląs
  • bóle głowy
  • obniżenie libido
  • drżenia mięśniowe
  • nadmierne uspokojenie
  • senność
  • brak koncentracji
  • zła koordynacja
  • splątanie
  • upadki i kontuzje
  • zaburzenia pamięci
  • spadek zdolności poznawczych
  • paradoksalny efekt pobudzający
  • nasilenie lęku
  • bezsenność
  • koszmary senne
  • halucynacje
  • kłótliwość
  • agresywność
  • depresja
  • niestabilność emocjonalna
  • tendencje samobójcze
  • „emocjonalne znieczulenie”
  • tolerancja
  • uzależnienie fizyczne i psychologiczne

Osoby uzależnione od benzodiazepin zwykle:

  1. Zażywają benzodiazepiny w przepisanych, zwykle niskich, dawkach – przez całe miesiące albo lata
  2. Z biegiem czasu, zaczęły „potrzebować” benzodiazepin dla wykonywania zwykłych, codziennych czynności (jak np. wyjście z domu na zakupy)
  3. Kontynuują zażywanie benzodiazepin, mimo, że oryginalny powód ich przepisania zniknął
  4. Mają trudności z odstawieniem – albo redukcją dawki – leku, z powodu objawów odstawiennych
  5. W przypadku krótko działających benzodiazepin, doświadczają objawów lękowych w czasie pomiędzy dawkami
  6. Odwiedzają regularnie swoich lekarzy w celu otrzymania recept na dalsze porcje leków
  7. Wpadają w panikę, gdy nie są w posiadaniu wystarczającej porcji leku albo recepty; zwykle noszą tabletki przy sobie i często zażywają dodatkową tabletkę np. przed czekającym je stresem albo noclegiem w obcym pokoju hotelowym
  8. Zwiększyły dawkę w stosunku do oryginalnie przepisanej
  9. Doświadczają objawów lękowych, ataków paniki, agorafobii, bezsenności, depresji oraz narastających symptomów psychosomatycznych mimo ciągłego zażywania benzodiazepiny (http://www.benzo.org.uk/polman/)

Aktualności

18
kwi
Wesołych Świąt

Z okazji zbliżających się Świąt Wielkanocnych składam wiosenne życzenia, aby w czas Święta Paschy w Waszych sercach, rodzinach i domach…

17
kwi
www.life4style.pl

http://life4style.pl/life4style/zdrowie-i-uroda/173-porady-ekspertów/8879-ibogaina-złoty-środek-czy-ściema.html   Pod tym linkiem możecie przeczytać ciekawy artykuł o IBOGAINIE.  Zapraszamy. Ekspertem, który wypowiedział się na jej temat jest…

23
gru
WESOŁYCH ŚWIĄT

Z okazji nadchodzących Świąt Bożego Narodzenia pragniemy przesłać najserdeczniejsze życzenia. Niech nadchodzące Święta będą dla Was niezapomnianym czasem spędzonym bez…

Wykonanie: dobre piksele